Conjuguer un verbe en français, en allemand, en espagnol ou en anglais, avec sa définition et sa traduction

Verbe Conjuguer
Règles de conjugaison
étoupiller
Auxiliaire avoir

Temps simples Temps composés

 

Indicatif

 
   
Présent
j'étoupille
tu étoupilles
il/elle étoupille
nous étoupillons
vous étoupillez
ils/elles étoupillent
Imparfait
j'étoupillais
tu étoupillais
il/elle étoupillait
nous étoupillions
vous étoupilliez
ils/elles étoupillaient
Passé simple
j'étoupillai
tu étoupillas
il/elle étoupilla
nous étoupillâmes
vous étoupillâtes
ils/elles étoupillèrent
Futur
j'étoupillerai
tu étoupilleras
il/elle étoupillera
nous étoupillerons
vous étoupillerez
ils/elles étoupilleront
 

Subjonctif

 
   
Présent
que j'étoupille
que tu étoupilles
qu'il/elle étoupille
que nous étoupillions
que vous étoupilliez
qu'ils/elles étoupillent
Imparfait
que j'étoupillasse
que tu étoupillasses
qu'il/elle étoupillât
que nous étoupillassions
que vous étoupillassiez
qu'ils/elles étoupillassent
 

Infinitif

 
   
Présent
étoupiller
 

Impératif

 
   
Présent
étoupille
étoupillons
étoupillez
 

Conditionnel

 
   
Présent
j'étoupillerais
tu étoupillerais
il/elle étoupillerait
nous étoupillerions
vous étoupilleriez
ils/elles étoupilleraient
 

Participe

 
   
Présent
étoupillant

Passé
masc.sg.: étoupillé
masc.pl.: étoupillés
fém.sg.: étoupillée
fém.pl.: étoupillées

Temps composés Temps simples

 

Indicatif

 
   
Passé composé
j'ai étoupillé
tu as étoupillé
il/elle a étoupillé
nous avons étoupillé
vous avez étoupillé
ils/elles ont étoupillé
Plus-que-parfait
j'avais étoupillé
tu avais étoupillé
il/elle avait étoupillé
nous avions étoupillé
vous aviez étoupillé
ils/elles avaient étoupillé
Passé antérieur
j'eus étoupillé
tu eus étoupillé
il/elle eut étoupillé
nous eûmes étoupillé
vous eûtes étoupillé
ils/elles eurent étoupillé
Futur antérieur
j'aurai étoupillé
tu auras étoupillé
il/elle aura étoupillé
nous aurons étoupillé
vous aurez étoupillé
ils/elles auront étoupillé
 

Subjonctif

 
   
Passé
que j'aie étoupillé
que tu aies étoupillé
qu'il/elle ait étoupillé
que nous ayons étoupillé
que vous ayez étoupillé
qu'ils/elles aient étoupillé
Plus-que-parfait
que j'eusse étoupillé
que tu eusses étoupillé
qu'il/elle eût étoupillé
que nous eussions étoupillé
que vous eussiez étoupillé
qu'ils/elles eussent étoupillé
 

Impératif

 
   
Passé
aie étoupillé
ayons étoupillé
ayez étoupillé
 

Conditionnel

 
   
Passé (1ère forme)
j'aurais étoupillé
tu aurais étoupillé
il/elle aurait étoupillé
nous aurions étoupillé
vous auriez étoupillé
ils/elles auraient étoupillé
Passé (2ème forme)
j'eusse étoupillé
tu eusses étoupillé
il/elle eût étoupillé
nous eussions étoupillé
vous eussiez étoupillé
ils/elles eussent étoupillé
 

Infinitif

 
   
Passé
avoir étoupillé
 

Participe passé composé

 
   
ayant étoupillé